Het postkantoor in Bourtange

Home » Archief » Het postkantoor in Bourtange

door Gert Meulman

In het midden van de oude vesting Bourtange ligt aan het marktplein het ‘s Lands Huys. Naast dit Café Restaurant ligt, waar ooit de doorgaande weg van de grens door het dorp in de richting naar Vlagtwedde liep, nu een kleine parkeerplaats.

Op deze plek, vlakbij waar nu de verdedigingswallen zijn gelegd werd rond 1905 door de plaatselijke timmerman A. Boermann een zogenaamd hulppostkantoortje gebouwd. Dit gebeurde in opdracht van de toen net nieuw benoemde briefgaarder Hendrik van Lenning. Voor 1905 werden de toen nog weinige postzaken vanuit de meesterswoning geregeld, dit was ook de plek waar lange tijd de enige telefoon van het dorp was. Na het vertrek van Meester Braam en zijn familie verhuisde de telefoondienst naar het hulppostkantoor. Van daaruit kon in het vervolg gebeld worden via de controlekamer in Winschoten.

Bourtange-Mw.-De-Jager

 

 

 

 

 

 

Van Lenning werd door de gemeente benoemd tot kantoorhouder van de telefoondienst. Later in 1920 vond de samenvoeging plaats van de telegraaf en telefoondienst met de posterijen. In 1921 werd in het postkantoortje van Bourtange een telefooncel aangebracht. Brievengaarder (later meer gebruikelijk kantoorhouder genoemd) Van Lenning kreeg gedurende de jaren twintig te horen overgeplaatst te worden naar Vlagtwedde. Hier bedankte Van Lenning voor en hij koos ervoor om verder te gaan als postbesteller. Hendrik van Lenning bracht de post rond op de fiets, maar toen hij moeite kreeg dit te doen, haalde hij zijn zoon Kornelis van school om hem te helpen. Zo werkte Kornelis van Lenning vanaf zijn viertiende bij de P.T.T., al kreeg hij het eerst nog niet betaald. In 1930 vierde vader Hendrik zijn 25 jarig jubileum bij de post en in de krant stond het volgende. “Maandag 16 juni aanstaande is het 25 jaren geleden dat de heer H. van Lenning, vroeger kantoorhouder en thans brievenbesteller in Bourtange, werd benoemd als postambtenaar. Bijna een kwart eeuw heeft de algemeen beminde en door iedereen hooggeachte man de bewoners der oude vesting en omliggende gehuchten hun leed- en vreugdeberichten bezorgd. Steeds was hij bereid, zelfs buiten de kantooruren, om met toewijding en getrouwe plichtsvervulling het publiek te bedienen of inlichtingen te verstrekken. Wij twijfelen dan ook niet dat het den jubilaris en zijn gezin dien dag aan blijken van belangstelling zal ontbreken want velen zijn den heer van Lenning voor zijne hulp en steun zeer dankbaar.” Hendrik van Lenning ging in 1938 met pensioen, hij liet een nieuw huis bouwen aan het marktplein en ging daar wonen.

In 1931 kreeg zoon Kornelis een betrekking bij de telefoondienst in Vlagtwedde, hij moest de verbindingen tot stand brengen tussen de telefoneerder en de getelefoneerde. Dit deed hij tot en met 1938, waarna hij terugkwam naar Bourtange als hulpbesteller en stationhouder van het hulppostkantoortje. Lang duurde dit echter niet, want in 1941 werd hem door de bezetter ontslag aangezegd en werd hij tewerkgesteld in Duitsland. Kornelis zijn vrouw Biene van Lenning-Eefting werd benoemd tot stationhoudster en is dat later ook zo gebleven. Na de bevrijding werd Kornelis gewoon weer brievenbesteller en hij bleef dit tot zijn pensionering in 1976 doen. Mevrouw van Lenning ging in 1979 met pensioen, maar het echtpaar hebben het postagentschap draaiende gehouden tot 1982. Het agentschap werd toen verderop in de Willem Lodewijkstraat overgenomen door Mw. Visscher-Tempel. Over het echtpaar Van Lenning stond bij hun afscheid in 1982 in de krant het volgende. “In Bourtange heeft de familie Van Lenning de posthoorn in de kast gehangen. Tante Pos is na 77 jaar niet meer de familie Van Lenning.” Mw. Visscher-Tempel deed het postagentschap 18 jaar lang tot 2000. Inmiddels is het dus alweer een aantal jaren gesloten en staat er alleen maar meer een postbus in het dorp.  

Reacties zijn gesloten.